زندگى نخواهد داشت ! قرآن با صراحت اين موضوع را در آيات بسيارى عنوان كرده است و حتى گاه دست روى جزئيات مسائل گذاشته چنان كه در سوره نوح از زبان اين پيامبر بزرگ خطاب به قومش مىخوانيم : « فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّه كانَ غَفَّاراً يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَيُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَبَنِينَ وَيَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَيَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً » : « من به آنها گفتم از گناهان خود استغفار كنيد و با آب توبه آنها را بشوئيد كه خدا آمرزنده است ، تا بركات آسمان را پى در پى بر شما فرو فرستد ، و با اموال و فرزندان شما را يارى بخشد و باغهاى سرسبز و نهرهاى آب جارى در اختيارتان قرار دهد » ( نوح - 9 - 11 ) . بعضى پيوند اين مواهب مادى دنيا را با استغفار و شستشوى از گناه منحصرا يك پيوند معنوى و ناشناخته مىدانند ، در حالى كه دليل ندارد براى همه اينها تفسير ناشناخته كنيم . چه كسى نمىداند كه دروغ و تقلب و دزدى و فساد شيرازه زندگى اجتماعى را بهم مىريزد ؟ چه كسى نمىداند كه ظلم و ستم و تبعيض و اجحاف آسمان زندگى انسانها را تيره و تار مىكند ؟ و چه كسى در اين حقيقت شك دارد كه با قبول اصل توحيد و ساختن يك جامعه توحيدى بر اساس قبول رهبرى پيامبران ، و پاكسازى محيط از گناه و آراستگى به ارزشهاى انسانى - يعنى همان چهار اصلى كه در آيات فوق به آن اشاره شده - جامعه به سوى يك هدف تكاملى پيش مىرود و محيطى امن و امان ، آكنده از صلح و صفا آباد و آزاد به وجود مىآيد . به همين دليل در آيات فوق پس از ذكر اين چهار اصل مىخوانيم : * ( يُمَتِّعْكُمْ مَتاعاً حَسَناً إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى ) * : « اگر اين اصول را به كار بنديد تا پايان عمر به طرز شايسته و نيكويى بهره مند خواهيد شد » .